Pokaz spektaklu „Ślub”

Data: 28 października 2016, godz. 19.30
Wstęp wolny, wejściówki do odebrania w kasie Cricoteki od 1 października. 

 

ŚLUB według sztuki Witolda Gombrowicza

RÉPLIKA TEATRO z Madrytu

EL CASAMIENTO

Inscenizacja: Jarosław Bielski
Współpraca przy kostiumach: Elizabeth Wittlin Lipton
Muzyka: Chema Pérez
Produkcja: Socorro Anadón
Promocja i kierownik techniczny: Mikołaj Bielski
Opracowanie graficzne: Jaime Nieto

 

Aktorzy:

Henryk       –  Raul Chacón
Władzio     –  Juan Erro
Ojciec       –  Manuel Tiedra
Matka       –  Socorro Anadón
Maria        –  Eeva Karoliina

Premiera: 19.02.2016 r.

 

Spektakl trwa 90 minut. Bez przerwy. Spektakl w języku hiszpańskim z napisami w języku polskim.

Spektakl zrealizowany w ramach Roku Teatru Polskiego w Hiszpanii, przy współpracy Polskiego Instytutu Kultury w Madrycie.

 

Występ w ramach XII Międzynarodowego Festiwalu Gombrowiczowskiego, w Cricotece oraz w Teatrze Pieśni Kozła, dofinansowany ze środków SECRETARIA DE ESTADO DE CULTURA Ministerstwa Kultury Edukacji i Sportu Hiszpanii oraz COOPERACIÓN ESPAÑOLA Ambasady Hiszpanii w Polsce.

 

Fot. Réplika Teatro

 

“Świetna rola Raula Chacona i pozostałych aktorów, w dominującym tonie groteski,  ponad realizmem. Ślub jest powrotem czy też koszmarem sennym; lub też oboma naraz. Henryk śni swój zburzony kraj ojczysty, swą zdegradowaną rodzinę, zgwałconą narzeczoną…  (…) Bielski wybiera metaforę zemsty unikając kontekstu politycznego, obecnego, jak sądzę, w tekście sztuki. W tym wyborze Bielski jest konsekwentny…”

 10/03/2016

Javier Villan

Fot. Réplika Teatro

 

Henryk powracający do rodzinnego domu po długiej nieobecności, staje przed dylematem sensu samego powrotu, przed dylematem pustki istnienia, zrodzonej z niemożliwości powrotu do utraconego „raju” dzieciństwa, młodości, niewinności.

Zaczyna więc budować obraz swej rzeczywistości według własnej woli, jako rytuał słów i gestów, w którym on sam jest jednocześnie jego twórca i odtwórca, jego kapłanem.

Ów rytuał jest pragnieniem powrotu do tego co już nie istnieje, ale może ponownie zaistnieć za mocą wyobraźni. Nasza wyobraźnia bowiem jest naszą wolnością, naszą jedyną prawdą istnienia.

 

Fot. Réplika Teatro

 

Rytuał działań wobec innych, jako doświadczenie istnienia.

Ten rytuał jednak jest sam w sobie grą, sztucznością, w którą prawdziwe życie może tchnąć jedynie ofiara. Ofiara drugiego życia. Władzio musi umrzeć. Ta prawdziwa ofiara nadaje grze w życie głębi i namacalności istnienia. Zamienia tę dotychczasową  grę w konkret życiowego doświadczenia.

Jest jednak nieodwracalna. Nie ma już powrotu do przeszłości. Konkret ofiary ludzkiego życia przywraca Henryka ponownie do pustki i nieumiejętności zrozumienia własnego istnienia.

Nie ma zewnętrznego wroga. Wróg jest w nim samym. Dlatego nie ma tu miejsca na Pijaka. Sam Henryk musi stawić czoła swemu życiu, zasadom gry wykreowanym przez niego samego.

W imię tego założenia postanowiłem zredukować osoby dramatu do 5 postaci: Henryka, Władzia, Matki, Ojca i Marii. Henryk sam musi rozwikłać swój los, sens swojego istnienia. Rzeczywistość kreowana przez niego jest jego osobistym starciem się z samym sobą.

Jarosław Bielski

 

 

Wstęp wolny, wejściówki do odebrania w kasie Cricoteki od 1 października. 

 

embajada_polonia-color

Sin título

image003