Myllyteatteri: Case Gala

16 i 17 października 2015, godz. 19:00

Kup bilet. (Uwaga, bilety na piątkowy spektakl zostały wyprzedane!)
 

Spektakl Case Gala to sceniczna karuzela obracająca widzów wokół pokoi świadomości. Fiński Teatr Mill w swoim performansie prezentuje kolaż historii rodziny, przez którą maszeruje wspólna historia Europejczyków oraz ludzkości. Aktorzy i marionety razem z obiektami oraz muzyką wyczarowują na scenie eksperyment, wymykający się definicjom. Spektakl powstał pod silnym wpływem twórczości Tadeusza Kantora, jego myślenia o marionecie oraz o teatrze ubogim. Artyści podchwytują Kantorowski temat śmierci i pamięci oraz ich wpływu na życie codzienne.

 

 

 

Teatr myśli zawsze leżał w kręgu moich zainteresowań. Jak stworzyć i przenieść na scenę rzeczy najbardziej osobiste. I jak sprawić, by działały tak, jak działa umysł, nie linearnie, ale polifonicznie, symfonicznie.

Punktem wyjściowym do przedstawienia były moje własne wspomnienia z dzieciństwa. Rzeczy, które powtarzały się w myślach, postaci, które na mnie wpłynęły, dzięki którym dziś jestem sobą. Mama, siostra, dziadkowie, ciocia (taty nie trzeba było umieszczać na scenie, bo był w polu). Jezus. Mistyczka Teresa z Avila, która dzieli umysł na siedem kręgów, okrągłą twierdzę, w której centrum jest światło. Karuzela myśli.

Tadeusz Kantor przez prawie całą moją działalność teatralną, od samego jej początku, stanowił dla mnie inspirację i wzór. Działalność jego i jego teatru Cricot 2, nagrania z przedstawień, dzieła sztuki i teksty Kantora wzmacniają moją wiarę, dają nadzieję i ugruntowują moje własne spojrzenie na sztukę. W 1989 roku Kantor napisał w swoim tekście La nécessité de la transmission: Pozostaną archiwa – cri¬coteka. Muszą pozostać. Będą służyć kiedyś tym, którzy będą chcieli dalej budować. Kiedy to przeczytałam, wiedziałam, że miał na myśli mnie. Sztuka jego i jego przyjaciół służy właśnie mnie. Jestem świadoma tego, na kim się opieram, chcę uczestniczyć w projekcie, którego korzenie sięgają teatru awangardy, Kantora i działalności teatru Cricote 2. Na tej podstawie tworzę własne dzieło wraz z moją grupą, Myllyteatteri.

Tapaus Gaala/ Case Gala (pol. Przypadek Gala)

Zaczęliśmy w roku 2004 sztuką Tapaus A (Przypadek A) na podstawie tekstu Martina Crimpa o oryginalnym tytule Attempts of Her Life. Kiedy obchodziliśmy 10 rocznicę istnienia, przygotowaliśmy przedstawienie pt. Tapaus Gala (Przypadek Gala), ze względu na historię i naszą rocznicę. Galą nazywam wszystkie postaci, które drzemały lub hulały sobie w moich myślach: wrażliwa mama, która chętnie opowiada o swoich uczuciach i którą w dzieciństwie nazywano Pupu (fiń. Królik), bo miała długie nogi i szybko biegała; młodsza siostra, która w sztuce występuje jako Lucy, bo w dzieciństwie chciała być jak Lucy z amerykańskiego serialu Dallas. Dallas było jedyną rzeczą, która pozwalała zebrać całą naszą rodzinę; ja, starsza siostra, w sztuce uciekający w liczby kujon; ciocia Saini, będąca dla mnie wsparciem w dzieciństwie; jej własnym filarem był Jezus; Dziadzio, ojciec cioci Saini, stary gospodarz na farmie, niezawodny jak koń fiński; wciąż od nowa opowiada o swoich ranach wojennych, o tym, jak „udało się”. I o tym, że z pewnością widział ducha, ducha Rosjanina, którego zastrzelił w czasie wojny. Dziadzio przychodził zawsze do nas mówiąc, że wygrał coś w rozmaitych loteriach. Ale niczego nigdy nie wygrał.

Następnie rodzice mamy: dziadkowie, pracownicy przemysłu filcowego: Esko Annala, dyrektor fabryki filcu, fabryki, w której pracowało się na trzy zmiany, aby Finlandia mogła spłacić długi wojenne wschodowi; fabryka, która była jego dzieckiem, a gra na akordeonie jego pocieszeniem. Był archiwistą, a w ślad po nim wszystko było zarchiwizowane – zarchiwizowane! – i jego żona Anja Annala, moja babcia, mama Pupu. Starsza kobieta, zawsze wiernie stojąca przy boku swojego męża, zawsze wspierająca, dbająca, nawet o majstra z Niemiec, który wprowadził się do nich na cztery miesiące, kiedy dzieci były jeszcze małe.

Jezus, w jakiś sposób zawsze w tle.

I ten, który w nas wszystkich próbuje utrzymać się na karuzeli dzieciństwa nie unikając nakręcania jej.

Tak właśnie wstępują na świąteczną scenę, zewsząd.

Jesteśmy ogromnie wdzięczni za możliwość wystawienia Gali w Cricotece.

 

Miira Sippola – reżyser

 

 

Aktorzy: Jaakko Kiljunen, Paula Koivunen, Kaisa-Liisa Logrén, Jarkko Nyman, Niina Tamminiemi, Ulla Raitio, Yuko Takeda, Idalotta Backman, Henna Kaikula ja Pilvi Hämäläinen
Reżyseria, koncept, dramaturgia: Miira Sippola
Dramaturgia spektaklu: Titta Halinen
Scenografia, kostiumy, marionety: Łukasz Trzciński
Dźwięk: Joonas Outakoski
ŚwiatłoLuca Sirviö
Produkcja: Elina Raitis / Myllyteatteri

 

 

Myllyteatteri – Teatr Mill
Myllyteatteri to fiński zespół teatralny z Helsinek, który tworzy spektakle wyjątkowe pod względem użycia środków wizualnych oraz muzycznych. Spektakle Grupy znane zarówno w Finlandii, jak i za granicą. Ich największa produkcja to Boska Komedia Dantego,wydarzenie powstałe jako koprodukcja fińsko-portugalsko-grecka. Performans odniósł wielki sukces w Portugalii,  zdobył też nagrodę za najlepszy spektakl w macedońskim festiwalu Skupi ITF (2012). W Finlandii Myllyteatteri jest znany nie tylko ze spektakli, ale także z monumentalnego happeningu site-specific Tragedy Comeptition (2008). Leaderem grupy jest dramatopisarka i reżyserka – Miira Sippola, uczestniczka warsztatów o twórczości Kantora prowadzonych w 2012 roku w Cricotece przez Bogdana Renczyńskiego, aktora teatru Cricot 2.

 

Więcej informacji:

www.myllyteatteri.fi

Facebook

YouTube

 


PDF pageEmail pagePrint page